Gebiedsplannen Veluwe en Peel leiden tot forse krimp van de veestapel
Met hun handtekening onder de Aanpak Veluwe en NOVEX De Peel hebben 38 gemeenten op 17 juni gekozen voor een koers die gaat leiden tot afbraak van de veehouderij. Op en rond de Veluwe committeerden 21 gemeenten zich aan een plan dat uitgaat van vergaande emissiereductie. In De Peel hebben 17 gemeenten zich verbonden aan een vergelijkbare aanpak.
Woensdag 17 juni hebben het ministerie van LVVN, de provincie Gelderland, twee Waterschappen en 21 gemeentebesturen een samenwerkingsovereenkomst getekend. Deze organisaties zijn al geruime tijd bezig met een plan ‘Aanpak Veluwe’. Een van de doelen in dit plan is om te komen tot een emissiereductie van minimaal 60% t.o.v. 2019 op het hele grondgebied van alle betrokken gemeenten.
Volgens het concept plan krijgt elke veehouder in/rond de Veluwe te maken met een afrekenbaar bedrijfsspecifiek plafond. Te bereiken met doelsturing. Onduidelijk is nog hoe deze ‘Aanpak Veluwe’ zich verhoudt tot het 500 meter zone plan van de provincie Gelderland en de landelijke plannen van het kabinet Jetten.
De initiatiefnemers van het plan doen voorkomen alsof het voor boeren om haalbare plafonds gaat. De vraag is of dit wel klopt. Weliswaar wordt bij het vaststellen van de plafonds rekening gehouden met de emissiereductie die al heeft plaatsgevonden sinds 2019, feit is dat de doelen alleen haalbaar zijn als veel bedrijven gaan beëindigen en/of fors gaan extensiveren. Het gevolg is een forse krimp van de veestapel.
Voor boeren die dat niet kunnen of willen is de grote vraag of zij de financiële ruimte krijgen om met management en/of technische aanpassingen onder de plafonds te komen. En uiteraard ook of de daarvoor benodigde vergunningen los gaan komen.
Later op de dag is in de Peel het feestje nog eens overgedaan. Het ministerie van LVVN, de provincies Limburg en Noord-Brabant, twee waterschappen en 17 gemeentebesturen hebben hun handtekening gezet onder de samenwerkingsovereenkomst voor NOVEX De Peel.
Het doel is om natuurherstel te versnellen, verdroging tegen te gaan en de stikstofdruk op kwetsbare natuurgebieden te verminderen.
In de Peel gaat het om vier natuurgebieden waar men wil komen tot hogere en stabielere grondwaterstanden ten behoeve van o.a. hoogveenherstel. Dit heeft grote gevolgen voor de gebruiksmogelijkheden van landbouwgronden, de ontwatering van percelen en dus de toekomstige bedrijfsvoering van boeren.
Ondernemers zullen moeten verduurzamen, omschakelen, verplaatsen of beëindigen.
Oftewel: minder dieren, minder productie en minder perspectief voor agrarische ondernemers.
Net als bij de ‘Aanpak Veluwe’ is de vraag is of bedrijven in De Peel die niet kunnen of willen extensiveren, verplaatsen of beëindigen de financiële ruimte krijgen om met technische aanpassingen onder de plafonds te komen. En of de daarvoor benodigde vergunningen los gaan komen.
Agractie vraagt zich af waarom de betrokken gemeenten, provincies en waterschappen zich aan deze aanpak hebben verbonden, terwijl het zeer onzeker is of de beoogde natuurdoelen hiermee daadwerkelijk worden gerealiseerd terwijl de gevolgen voor de landbouw desastreus zijn.
Is de beschikbaar gestelde €300 miljoen voor beide plannen, waarvan een aanzienlijk deel zal verdwijnen in proces-, onderzoeks- en uitvoeringskosten, een te grote verleiding geweest, zo vraagt Agractie zich af.