Drenthe gooit boeren voor de bus! Reactie Agractie op Programma Toekomstgericht Landelijk Gebied Drenthe
Agractie slaat alarm na bestudering van het Programma Toekomstgericht Landelijk Gebied Drenthe (TLGD). Volgens de organisatie dreigt de provincie Drenthe met dit plan boeren onevenredig zwaar te treffen. Bovendien vreest Agractie dat het TLGD de blauwdruk wordt voor de landelijke stikstofplannen waarmee minister Jaimi van Essen op 26 juni naar buiten komt.
Drenthe gooit boeren voor de bus
Agractie Nederland slaat alarm na bestudering van het Programma Toekomstgericht Landelijk Gebied Drenthe (TLGD). Volgens de organisatie dreigt de provincie Drenthe met dit plan boeren onevenredig zwaar te treffen. Bovendien vreest Agractie dat het TLGD de blauwdruk wordt voor de landelijke stikstofplannen waarmee minister Jaimi van Essen op 26 juni naar buiten komt. Is Drenthe hiermee de proeftuin van nieuw landelijk beleid?
Bedrijfsspecifieke normen zetten druk verder op sector
Minister Van Essen heeft aangekondigd op 26 juni te komen met een bedrijfsspecifieke norm voor de melkveehouderij. Drenthe loopt daar nu al op vooruit met een emissieplafond per fosfaatrecht van 0,227 kg NH3/kg fosfaatrecht in 2035. Deze norm is gebaseerd op een generieke emissiereductiedoelstelling van 30 procent.
Voor bedrijven binnen één kilometer van een Natura 2000-gebied geldt een strengere norm van 0,130 kg NH3/kg fosfaatrecht, gebaseerd op een reductiedoel van 60 procent. De norm heeft betrekking op stal- en opslagemissies. Over de aanpak van veldemissies blijft het programma vooralsnog vaag.
De provincie spreekt over doelsturing als middel om de doelen te behalen, maar concrete invulling ontbreekt grotendeels. Niet-grondgebonden bedrijven worden verplicht om Best Beschikbare Technieken (BBT) toe te passen. Welke technieken dat precies zijn en binnen welk tijdspad deze ingevoerd moeten worden, blijft echter onduidelijk.
Met deze aanpak verwacht de provincie dicht bij de Kritische Depositiewaarde (KDW) voor stikstofgevoelige Natura 2000-gebieden te komen. Tegelijkertijd sluit Drenthe extra maatwerkmaatregelen in specifieke gebieden niet uit.
Zienswijzen uit de sector genegeerd
Volgens Agractie blijkt uit het TLGD dat de provincie nauwelijks rekening heeft gehouden met de zienswijzen vanuit de agrarische sector. Het programma blijft
vasthouden aan het beeld dat de natuur achteruitgaat door stikstofdepositie, verdroging en waterkwaliteit.
Daarbij baseert de provincie zich volgens Agractie nog steeds op ondeugdelijke NDA’s en discutabele OPS/Aerius-modelberekeningen. Uit die NDA’s blijkt volgens de organisatie nergens overtuigend dat er sinds het referentiejaar – meestal 2004 – daadwerkelijk sprake is van verslechtering door stikstofdepositie.
Vergunningverlening blijft muurvast zitten
De provincie erkent zelf dat het programma nog onvoldoende is uitgewerkt om de vergunningverlening weer op gang te brengen. Daarvoor moeten per Natura 2000-gebied beheerplannen worden opgesteld met juridisch geborgde maatregelen die aantonen hoe de doelen gehaald worden.
Zolang die onderbouwing ontbreekt, blijft iedere vergunningaanvraag volgens Agractie vastlopen op het additionaliteitsprobleem.
Boeren én voedselzekerheid betalen de prijs
Volgens Agractie worden boeren het kind van de rekening door de eenzijdige afweging tussen natuur- en waterbelangen enerzijds en agrarische belangen anderzijds. Ook de gevolgen voor de voedselzekerheid blijven volgens de organisatie onderbelicht.
De landbouwsector moet inleveren: door verlies van landbouwgrond én door verdere extensivering. Los van de vraag of boeren hiervoor voldoende gecompenseerd worden, leidt dit beleid volgens Agractie onvermijdelijk tot minder voedselproductie. En dat terwijl de bevolking groeit en geopolitieke spanningen wereldwijd toenemen.
Agractie roept op tot koerswijziging
Agractie benadrukt niet tegen emissiereductiebeleid op zichzelf te zijn, mits dit gebaseerd is op harde feiten in plaats van op een modellenwerkelijkheid. Daarnaast vraagt de organisatie om een evenwichtige belangenafweging waarin ook voedselzekerheid nadrukkelijk wordt meegenomen.
Daarom pleit Agractie al jaren voor nieuwe, betere NDA’s op basis van daadwerkelijke monitoring én voor de invoering van significantiestroken langs stikstofgevoelige habitats om vergunningverlening weer mogelijk te maken.
Volgens Agractie laat Duitsland zien dat een dergelijke aanpak wel degelijk mogelijk is. De vraag is waarom Nederland die weg niet volgt om uit de stikstofcrisis te komen.
