Boeren niet opofferen op basis modeluitkomsten stikstofrapport
Uit het gisteren verschenen syntheserapport van PBL, RIVM en Wageningen University & Research over het Programma Stikstofreductie en Natuurverbetering (PSN) (2026) zou kunnen worden afgeleid dat de natuurdoelen, zoals beschreven in het PSN, in 2030 en 2035 niet worden gehaald. Echter, als je het rapport bestudeert dan blijkt dat die conclusie gebaseerd is op met modellen berekende overschrijdingen van de Kritische Depositie Waarden (KDW’s). Dat geldt niet alleen voor de huidige situatie maar ook voor de verwachte situaties in 2030 en 2035. , Schrijnend is dat over de feitelijke staat van de natuur vrijwel niets gezegd kan worden omdat de gegevens daarover ontbreken.
In het rapport wordt erkend dat de werkelijke effecten op natuurkwaliteit nauwelijks meetbaar zijn en dat gegevens over systeemherstel en feitelijke natuurverbetering grotendeels ontbreken. Desondanks worden vergaande conclusies getrokken, met mogelijk grote gevolgen voor boerenbedrijven. Dat is voor Agractie onacceptabel. Een rekenmodel kan een theoretisch risico aangeven, maar mag nooit de doorslag geven bij het opofferen van de veehouderij sector.
De afgelopen tientallen jaren is de stikstofuitstoot vanuit de landbouw aantoonbaar gedaald. Toch blijven vergunningen uit en neemt de onzekerheid verder toe, omdat het beleid blijft leunen op modellenwerkelijkheden, met name wat betreft de relatie tussen stikstofemissie, stikstofdepositie en de feitelijke staat van de natuur.Daarbij wordt onvoldoende rekening gehouden met andere bepalende factoren voor natuurkwaliteit, zoals verdroging, beheer en versnippering, of met andere woorden, met de effecten van goed beheer.
Agractie is en blijft van mening dat boeren niet aangesproken mogen worden op het oplossen van een probleem dat vooral op papier bestaat. Natuurbeleid moet gebaseerd zijn op feitelijke natuurkwaliteit, meetbare effecten en een integrale benadering, niet uitsluitend op theoretische overschrijdingen berekend op basis van modellen.
Zonder realisme, perspectief en feitelijke onderbouwing blijft Nederland vastlopen en dat is niet in het belang van zowel de natuur als de veehouderijsector.
